"Singles zonder kinderen worden zelfs na hun dood gediscrimineerd": betaal je meer belastingen als alleenstaande? 

In dit artikel:

In de WinWin-themaweek "Rekening voor één" (VRT, Radio 2 en VRT 1) maken journaliste Michaël Van Droogenbroeck en presentatrice Charlotte Wilmssen zichtbaar dat alleenstaanden — en vooral zij zonder kinderen — fiscaal vaak de kortste zijde van de vork trekken in België. Het probleem is niet dat singles extra belast worden, maar dat ze tal van fiscale voordelen missen die koppels en ouders wel krijgen.

Belangrijke nadelen: veel sociale zekerheidsbijdragen en sommige belastingvoordelen worden berekend op gezinsniveau, niet individueel, waardoor gehuwden of samenwonenden met een laagverdienende partner automatisch profiteren. Ook het zogenaamde huwelijksquotiënt — waarbij inkomen binnen een koppel deels wordt herspreid om progressieve belastingschijven te verzachten — verlaagt de belastingfactuur voor partners, iets wat alleenstaanden niet kunnen toepassen. Ouders genieten daarnaast een hogere belastingvrije som; alleenstaande ouders nog iets meer, waardoor singles zonder kinderen geen aanspraak hebben op die extra ruimte.

Er is ook een erfenisaspect: wie nalaat aan niet-directe familie betaalt vaak hogere tarieven, waardoor nalatenschappen van kinderloze alleenstaanden minder gunstig behandeld worden. Politieke aandacht groeit echter: de regering werkt aan het afbouwen van het huwelijksquotiënt omdat het de staatskas veel kost, en recent werd de "singlevermindering" ingevoerd. Die maatregel laat toe om tot 100.000 euro aan derden na te laten tegen een verlaagd tarief, mits dit expliciet in een testament is geregeld — een stap richting meer gelijkheid met wat kinderen normaal gesproken betalen.

Kortom: alleen zijn zonder kinderen plaatst je in de huidige Belgische fiscale regeling in een relatief nadelige positie, maar er komen geleidelijk beleidsaanpassingen die die kloof deels moeten dichten.