Schokkend onderzoek onthult zeker twaalf gruwelijke zaken van kindermarteling in Nederland: Hulpinstanties zagen signalen, maar keken weg

In dit artikel:

Nederland had tot voor kort geen officiële juridische of beleidsmatige definitie van kindermarteling, terwijl volgens een NOS-analyse van honderden rechterlijke uitspraken minstens twaalf ernstige zaken uit de afgelopen vijf jaar zijn gedocumenteerd. In deze gevallen werden kinderen langdurig en doelbewust zwaar mishandeld. Zij werden onder meer opgesloten in kooien of kelders, vastgebonden, uitgehongerd, gewurgd en gedwongen urine, braaksel of ontlasting te drinken. Sommige mishandelingen begonnen al in de babytijd en duurden jaren.

Volgens het onderzoek waren er in vrijwel alle zaken al lange tijd duidelijke signalen. Scholen zagen kinderen met honger, blauwe plekken, brandwonden of hondenbeten. Buren meldden geschreeuw bij de politie en hulpinstanties zoals Veilig Thuis en jeugdbescherming kwamen soms jarenlang over de vloer. Toch werd niet op tijd ingegrepen.

De oorzaak wordt in het artikel vooral gezocht in de versnippering van de jeugdzorg en hulpverlening. Verschillende betrokkenen zouden elk slechts een deel van de signalen zien, terwijl informatie onvoldoende wordt samengebracht. Protocol- en privacyregels zouden bovendien maken dat instanties verantwoordelijkheid naar elkaar doorschuiven. Ook wordt verwezen naar eerdere zaken, zoals die van het pleegmeisje in Vlaardingen en misstanden in een gezinshuis in Niekerk, waarin toezicht en hulpverlening eveneens ernstig tekortschoten.

Het ministerie van Volksgezondheid heeft inmiddels een verkennend onderzoek naar kindermarteling aangekondigd. De auteur vindt dat onvoldoende en pleit voor directer ingrijpen en duidelijkere verantwoordelijkheid wanneer kinderen door de overheid of hulpverlening zouden moeten worden beschermd. De tekst bevat daarnaast meerdere politieke en wervende passages waarin lezers worden opgeroepen de uitgever financieel te steunen.