Op camping De Fransche Kamp was nooit een kampement met Fransen en 'de kinderen staan er op één'

In dit artikel:

Camping De Fransche Kamp in Hilversum is al decennialang een uitgesproken seizoenscamping met een sterk dorps karakter. Volgens voorzitter Erik van Wijk en secretaris Linda Kinneging draait hier alles om vaste bezoekers, kinderen en vrijwilligers: de camping wordt grotendeels door de stichting zelf onderhouden, waardoor de kosten laag blijven en ook mensen met een kleinere beurs er terechtkunnen.

De camping heeft een bijzondere geschiedenis. De gemeente Amsterdam kocht het terrein in 1932 met de bedoeling om stadsgezinnen, vooral kinderen uit dichtbebouwde buurten, in de zomer een buitenplek te geven. Veel families kwamen er generatie op generatie; Kinneging vertelt dat haar grootouders, ouders en later zijzelf en haar man er hun leven deels opbouwden. In de beginjaren woonden kampeerders er van april tot en met september, met werk, school en sociale leven zo veel mogelijk rond de camping georganiseerd.

Tegenwoordig staan er nog 375 plekken, terwijl dat er vroeger 1.200 waren. De terugval kwam vooral in de jaren tachtig en negentig, toen steeds meer mensen naar het buitenland op vakantie gingen. Inmiddels is de belangstelling weer toegenomen en is er zelfs een wachtlijst. De camping voelt nog altijd als een hechte gemeenschap: er zijn bingoavonden, sjoelen, biljart, kinderactiviteiten en tradities zoals het uitgestelde paaseieren zoeken met Pinksteren.

Opvallend is dat de camping elk jaar volledig wordt opgebouwd en afgebroken. Alleen de kantine en enkele sanitaire gebouwen blijven staan; de rest wordt in de winter weggehaald zodat de natuur het terrein kan terugnemen. Dat gebeurt in het voorjaar in een grote logistieke operatie, waarbij trekkersteams en loonwerkers alles in enkele dagen terugplaatsen. Het Goois Natuurreservaat laat het terrein alleen in de zomer gebruiken, en als de camping ooit stopt, komt er geen nieuwe exploitant: dan blijft het gebied aan de natuur.