Kinderen van gescheiden ouders maken minder van dit hormoon aan (en dat heeft gevolgen)

In dit artikel:

Recent onderzoek (bron: APA) toont dat een jeugd met gescheiden ouders langdurige gevolgen kan hebben — ook biologisch. In een studie met volwassenen van 18 tot 62 jaar vulden deelnemers vragenlijsten in over hun opvoeding, relaties en zelfbeeld. Mensen wiens ouders uit elkaar gingen, rapporteerden vaker dat hun ouders minder warm en zorgzaam waren, hadden lager zelfvertrouwen en ervoeren meer moeite met intieme relaties. Deze verschillen gingen samen met gemiddeld lagere oxytocinespiegels, het hormoon dat betrokken is bij hechting, vertrouwen en verbondenheid.

Het onderzoek suggereert daarmee een mogelijk biologisch mechanisme dat eerdere bevindingen (meer angst, depressie of middelengebruik onder kinderen van gescheiden ouders) kan aanvullen. Belangrijk is dat het een correlatie betreft: er is geen bewijs voor een directe oorzaak-en-gevolgrelatie. Niet ieder kind van gescheiden ouders loopt dezelfde risico’s; factoren zoals de manier waarop de scheiding wordt afgehandeld, de mate van steun en de emotionele veiligheid thuis spelen een grote rol.

Praktische implicatie: aandacht voor liefdevolle steun en emotionele veiligheid tijdens en na een scheiding kan veel verschil maken. Herstel en groei blijven mogelijk, en interventies zoals begeleiding of therapie kunnen helpen eventuele gevolgen te beperken.