Excuses voor gedwongen afstand van kinderen: 'Dit had nooit mogen gebeuren'

In dit artikel:

De Nederlandse overheid heeft donderdag in theater Amare in Den Haag excuses aangeboden voor het jarenlange weghalen van kinderen bij ongehuwd zwangere vrouwen, een praktijk die tot in de jaren tachtig plaatsvond in instellingen als Moederheil in Breda en Huize De Bocht in Goirle. Onder druk moesten vrouwen afstandsverklaringen tekenen; later bleek dat die vaak niet rechtsgeldig waren. Kinderbescherming, psychiaters en soms zelfs rechters werkten mee aan gedwongen adopties, terwijl vaders en moeders vaak ieder contact verloren. Volgens staatssecretaris Claudia van Bruggen trof dit in totaal zeker 30.000 moeders en kinderen.

De excuses maakten diepe indruk op betrokkenen uit Breda en omgeving. Eugénie van Waesberghe, zelf in Moederheil geboren en later geadopteerd, noemde de zorgvuldig geformuleerde woorden belangrijk voor haar verwerkingsproces. Ook José de Vos-Redering, die in de jaren zestig haar zoon Erik moest afstaan, ontving de excuses samen met hem. Voor haar was het een emotionele dag; Erik vond de boodschap eerlijk maar ook wat afstandelijk, en wees erop dat niet alleen moeders en afgestane kinderen, maar ook latere kinderen uit dezelfde gezinnen getroffen zijn.

Van Bruggen zei dat de excuses pas een begin zijn. De regering wil verder werken aan erkenning en herstel, onder meer door inzage in dossiers mogelijk te maken. Binnen een week stuurt zij daarover een brief naar de Tweede Kamer.